1. Pacjentów w stanach terminalnych (nieuleczalnie chorych) oraz ich bliskich należy otoczyć specjalną opieką.
2. Pacjent znajdujący się w stanie terminalnym ma potrzeby wykraczające poza stricte medyczne, a praca personelu jest skupiona na opiece paliatywnej poprzez:

• • łagodzenie bólu i innych cierpień,
  • zaspokajanie potrzeb psychicznych i duchowych,
  • zapewnienia godnych i możliwie komfortowych warunków pobytu dla osoby bliskiej,
  • poszanowania osoby chorego poprzez unikanie terapii daremnej,
  • do umierania w spokoju i godności.
  • opiekę nad osobą bliską

3. Pacjentom w stanach terminalnych oraz osobie bliskiej szpital zapewnia jednoosobową salę, zgodnie z możliwościami oddziału.
4. W przypadku braku możliwości zapewnienia sali jednoosobowej, personel oddziału wydziela miejsce na sali oddzielone parawanami, które umożliwia stały i nieskrępowany kontakt rodziny z pacjentem, atmosferę spokoju i opanowania.
5. Personel oddziału daje możliwość włączenia rodziny w opiekę (przygotowanie rodziny pacjenta do niesienia choremu pomocy, opieki i wsparcia emocjonalnego, pomoc rodzinie w akceptacji niepomyślnego rokowania).
6. Kompleksowa opieka nad pacjentem terminalnym zapewniona jest poprzez współpracę interdyscyplinarną prowadzoną przez osoby wspierające opiekę paliatywną: lekarz, pielęgniarka, psycholog, fizjoterapeuta, kapelan, pracownik socjalny.
7. Lekarz oddziału ocenia stan ogólnego pacjenta, w tym występowanie objawów takich jak: ból, lęk, pobudzenie, duszność, brak łaknienia, zaburzenia wydalania, zaburzenia snu, nudności oraz możliwość komunikowania się z  chorym i wydaje stosowne zlecenia lekarskie.
8. Pielęgniarka oddziału dokonuje oceny stanu ogólnego pacjenta, wydaje stosowne zalecenia pielęgnacyjne oraz wdraża proces pielęgnowania.
9. Pielęgniarka oddziału prowadzi stałą obserwację zmian w stanie chorego, wszystkie zmiany niezwłocznie zgłasza lekarzom celem dostosowywania terapii.
10. Pielęgniarki oddziału zapewniają komfort fizyczny pacjenta poprzez zastosowanie dostępnych środków, materiałów i sprzętu oraz:
    • zapewnia wygodę i właściwą pozycję w łóżku,
    • stosuje profilaktykę przeciwodleżynową,
    • dba o utrzymanie higieny ciała,
    • dba łagodzenie cierpień fizycznych – monitorowanie bólu.
    • udzielenie wsparcia i pomocy rodzinie osób umierających w pełnieniu opieki nad chorym,
11. Opieka nad chorym powinna być całościowa i zindywidualizowana.
12. Lekarz oddziału rozpoznaje potrzeby psychiczne oraz duchowe pacjenta oraz osoby bliskiej oraz wydaje stosowne zlecenia.
13. Pacjent oraz jego rodzina mają możliwość skorzystania ze wsparcia psychologicznego – możliwość konsultacji psychologicznej.
14. Pielęgniarka oddziału/psycholog rozpoznaje potrzeby duchowe pacjenta oraz umożliwia realizację tych potrzeb.
15. Pacjenci i rodziny mogą korzystać z opieki duszpasterskiej zgodnie ze swoim wyznaniem.
16. Kapelan szpitala wyznania rzymskokatolickiego świadczy posługę kapłańską realizowaną na życzenie pacjenta lub jego rodziny. Rodzina ma prawo do uzyskania zaświadczenia o udzieleniu posługi religijnej pacjentowi od duchownego udzielającego Sakramentu.
17. Pielęgniarki w oddziałach dysponują listą numerów telefonów do parafii różnych wyznań i w przypadku potrzeby mają obowiązek umożliwić stosowny kontakt i zapewnić miejsce modlitewne.
18. Szczegółowe informacje dotyczące opieki duszpasterskiej w Szpitalu wywieszone są na tablicy informacyjnej każdego oddziału.
19. Pracownik socjalny, w razie zaistnienia takiej potrzeby, pomaga załatwić formalności związane z ubezpieczeniem, przekazaniem pacjenta do DPS, ZOL, ZOP.
20. Personel oddziału sprawuje opiekę nad chorym unikając „terapii daremnej”. Uwzględnia się decyzje pacjenta dotyczące końca życia tj.

• • wcześniejsze oświadczenia woli,
  • decyzję o niepodejmowaniu resuscytacji,
  • życzeń dotyczących miejsca opieki (dom, hospicjum).

To wyraz szacunku wobec pacjenta jako osoby autonomicznej, której życie i komfort są ważniejsze niż samo techniczne podtrzymywanie funkcji życiowych. Terapia daremna często obciąża chorego fizycznie i psychicznie, nie dając szans na poprawę.

21. W etyce lekarskiej i opiece paliatywnej, leczenie powinno służyć pacjentowi, poprawiać jego stan lub komfort, nie wyrządzać szkody.
22. Unikanie uporczywej terapii w praktyce oznacza powstrzymanie się od agresywnego leczenia, które nie rokuje sukcesu, niepotrzebnych procedur i hospitalizacji, intensywnej terapii, gdy jej jedynym efektem byłoby przedłużanie procesu umierania.
23. Personel oddziałów uzyskuje umiejętności w opiece nad pacjentami w stanach terminalnych poprzez szkolenia wewnętrzne, w których w razie potrzeby uczestniczą:

• • specjalista onkolog
  • pielęgniarka, specjalistka opieki paliatywnej.
  • psycholog

24. Personel oddziałów uzyskuje umiejętności w opiece nad pacjentami w stanach terminalnych poprzez konsultacje lekarskie i pielęgniarskie:
25. Personel oddziałów uzyskuje umiejętności w opiece nad pacjentami w stanach terminalnych poprzez szkolenia wewnętrzne, w których w razie potrzeby uczestniczą:

• • specjalista onkolog,
  • pielęgniarka, specjalistka opieki paliatywnej,

26. Personel oddziału ma zapewnioną kompleksową opiekę nad pacjentem w stanie terminalnym, poprzez udział w leczeniu i opiece osób wspierających opiekę paliatywną: lekarz, pielęgniarka, psycholog, fizjoterapeuta, kapelan, pracownik socjalny. Skład osobowy Zespołu wspierającego opiekę paliatywną zostaje określony Zarządzeniem Zarządu Mazowieckiego Szpitala Specjalistycznego Sp. z o.o.