PRAWA PACJENTA

  1. Prawo pacjenta do świadczeń zdrowotnych
  1. Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej, a w sytuacji ograniczonych możliwości udzielenia odpowiednich świadczeń zdrowotnych, do przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych, procedury ustalającej kolejność dostępu do tych świadczeń (art. 6 ust. 1 i 2 upprpp ).
  2. Pacjent ma prawo żądać, aby udzielający mu świadczeń zdrowotnych:
  1. lekarz zasięgnął opinii innego lekarza lub zwołał konsylium lekarskie;
  2. pielęgniarka (położna) zasięgnęła opinii innej pielęgniarki/położnej (art. 6 ust. 3 pkt. 1 i 2 upprpp).
  1. Lekarz może odmówić zwołania konsylium lekarskiego lub zasięgnięcia opinii innego lekarza, jeżeli uzna, że żądanie to, jest bezzasadne (art. 6 ust.4 upprpp).
  2. Pielęgniarka (położna) może odmówić zasięgnięcia opinii innej pielęgniarki (położnej), jeżeli uzna, że żądanie to, jest bezzasadne (art. 6 ust. 6 upprpp).
  3. Pacjent ma prawo do natychmiastowego udzielenia świadczeń zdrowotnych ze względu na zagrożenie zdrowia lub życia. W przypadku porodu pacjentka ma prawo do uzyskania świadczeń zdrowotnych związanych z porodem (art. 7 ust. 1 i 2 upprpp). Ponadto pacjentka ma prawo do uzyskania świadczeń zdrowotnych zgodnie ze standardami określonymi w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki okołoporodowej.
  4. Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych osoby wykonujące zawód medyczny kierują się zasadami etyki zawodowej określonymi przez właściwe samorządy zawodów medycznych (art. 8 upprpp).
  1. Prawo pacjenta do informacji
    1. Pacjent (lub jego przedstawiciel ustawowy) ma prawo do uzyskania od lekarza przystępnej informacji o swoim stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu. Lekarz może być zwolniony z tego obowiązku wyłącznie na żądanie pacjenta. Lekarz może udzielać powyższych informacji, innym osobom tylko za zgodą pacjenta. Jeżeli pacjent nie ukończył 16 lat lub jest nieprzytomny bądź niezdolny do zrozumienia znaczenia informacji, lekarz udziela informacji osobie bliskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy upprpp tj. małżonkowi, krewnemu do drugiego stopnia lub powinowatemu do drugiego stopnia w linii prostej, przedstawicielowi ustawowemu, osobie pozostającej we wspólnym pożyciu lub osobie wskazanej przez pacjenta (art. 31 ust. 1-3, ust. 6 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, art. 9 ust. 1, ust.2, ust. 3 i ust. upprpp).
    2. Po uzyskaniu od lekarza informacji o swoim stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu, pacjent ma prawo przedstawić lekarzowi swoje zdanie w tym zakresie (art. 9 ust. 5 upprpp).
    3. Pacjent ma prawo żądać informacji o swoim stanie zdrowia w pełnym zakresie, nawet wtedy jeżeli wg oceny lekarza ze względu na dobro pacjenta w przypadku niepomyślnych rokowań pacjent winien otrzymać tylko ograniczoną informację o stanie zdrowia (art. 9 ust. 6 upprp).
    4. Pacjent ma prawo do uzyskania od pielęgniarki, położnej przystępnej informacji o jego pielęgnacji i zabiegach pielęgnacyjnych (art. 9 ust. 8 upprpp).
    5. W przypadku nie podjęcia lub odstąpienia od leczenia pacjenta przez lekarza, jeżeli istnieją ku temu poważne powody po uzyskaniu zgody przełożonego, Pacjent, jego przedstawiciel ustawowy lub opiekun faktyczny mają prawo do dostatecznie wczesnej informacji o zamiarze odstąpienia przez lekarza od leczenia pacjenta i wskazania przez tego lekarza możliwości uzyskania świadczenia zdrowotnego u innego lekarza lub podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych (art. 10 upprpp). Lekarz nie może odstąpić od leczenia pacjenta, gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub w innych przypadkach nie cierpiących zwłoki (art. 30 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty ).
    6. Pacjent ma prawo do informacji o prawach pacjenta w podmiocie udzielającym świadczeń zdrowotnych. Pielęgniarka, położna ma obowiązek poinformować pacjenta o jego prawach i wskazać miejsce podania do wiadomości pacjentów tej informacji (art. 11 ust. 1 upprp, art. 16 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. .o zawodach pielęgniarki i położnej).
    7. Pacjent ma prawo do informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, w tym o profilaktycznych programach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, realizowanych przez ten podmiot. (art. 12 upprpp).

III Prawo pacjenta do zgłaszania działań niepożądanych produktów leczniczych

Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy, lub opiekun faktyczny ma prawo zgłaszania osobom wykonującym zawód medyczny, Prezesowi Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie produktu leczniczego do obrotu działania niepożądanego produktu leczniczego zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (art. 12a upprpp ).

  1. Prawo pacjenta do tajemnicy informacji z nim związanych
      1. Pacjent ma prawo do zachowania w tajemnicy przez osoby wykonujące zawód medyczny, w tym udzielające mu świadczeń zdrowotnych, informacji z nim związanych, a uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu medycznego (art. 13 upprpp).
  1. W celu realizacji prawa, o którym mowa powyżej osoby wykonujące zawód medyczny są obowiązane zachować w tajemnicy informacje związane z pacjentem, w szczególności ze stanem zdrowia pacjenta, z wyjątkiem następujących przypadków:
  1. gdy tak stanowią przepisy odrębnych ustaw;
  2. zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia pacjenta lub innych osób;
  3. pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy wyraża zgodę na ujawnienie tajemnicy;
  4. zachodzi potrzeba przekazania niezbędnych informacji o pacjencie związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych innym osobom wykonującym zawód medyczny, uczestniczącym w udzielaniu tych świadczeń;
  5. postępowania przed Wojewódzką Komisją ds. Orzekania o Zdarzeniach Medycznych (art. 14 ust. 1 i 2 upprpp).
  1. Osoby wykonujące zawód medyczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 2 są związane tajemnicą również po śmierci pacjenta, chyba że zgodę na ujawnienie tajemnicy wyrazi osoba bliska a ujawnieniu tajemnicy nie sprzeciwi się inna osoba bliska.
  1. Prawo pacjenta do wyrażenia zgody na udzielenie świadczeń zdrowotnych
  1. Pacjent ma prawo do wyrażenia zgody na udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych lub odmowy takiej zgody, po uzyskaniu od lekarza informacji o swoim stanie zdrowia. Odmowa nie dotyczy ustawowego obowiązku szczepień ochronnych. Jeżeli obowiązujące przepisy prawa nie stanowią inaczej, zgoda oraz sprzeciw pacjenta może być wyrażona ustnie albo nawet poprzez takie jego zachowanie, które w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje na wolę poddania się proponowanym przez lekarza czynnościom medycznym albo brak takiej woli (art. 16, art. 17 ust. 1 upprpp, art. 32 ust.1 i ust.7 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty).
  2. Pacjent zgodę na zabieg operacyjny albo na zastosowanie metody leczenia lub diagnostyki stwarzającej podwyższone ryzyko dla pacjenta wyraża w formie PISEMNEJ. Przed wyrażeniem zgody pacjent ma prawo do uzyskania od lekarza informacji o swoim stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych, leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia, rokowaniu (art. 18 ust. 1 i 2 upprpp, art. 34 ust.1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty).
  3. Badanie lub udzielenie pacjentowi innego świadczenia zdrowotnego bez jego zgody jest dopuszczalne, jeżeli wymaga on niezwłocznej pomocy medycznej, a ze względu na stan zdrowia lub wiek nie może wyrazić zgody i nie ma możliwości porozumienia się z jego przedstawicielem ustawowym lub opiekunem faktycznym. Decyzje o podjęciu czynności medycznych w okolicznościach, o których mowa powyżej lekarz w miarę możliwości konsultuje z innym lekarzem (art. 19 upprpp, art. 33 i 34 ust. 6 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz art. 11 ust. 10a-10c ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym).
  4. Jeżeli zabiegi i czynności diagnostyki laboratoryjnej są wykonywane na zlecenie pacjenta, a nie na zlecenie lekarza, zgoda pacjenta albo jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego ma być wyrażona w formie pisemnej (art. 25 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej ).
  5. Pacjent ma prawo do wyrażenia w formie pisemnej zgody (a w przypadku niemożności wyrażenia zgody w powyższej formie, za równoważne uważa się wyrażenie zgody ustnie złożonej w obecności dwóch świadków) na uczestnictwo w eksperymencie medycznym po uprzednim uzyskaniu informacji: o celach, sposobach i warunkach przeprowadzenia przedmiotowego eksperymentu, spodziewanych korzyściach leczniczych lub poznawczych, grożących mu ujemnych skutkach oraz o prawdopodobieństwie ich wystąpienia, jak również o możliwości odstąpienia od udziału w eksperymencie, w każdym jego stadium. W przypadku gdyby natychmiastowe przerwanie eksperymentu mogło spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia jego uczestnika, lekarz obowiązany jest go o tym poinformować (art.24, art.25 ust.1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty).
  6. Pacjent ma prawo do wyrażenia dobrowolnie świadomej zgody w formie pisemnej na uczestnictwo w badaniu klinicznym (a w przypadku niemożności wyrażenia zgody w powyższej formie, za równoważne uważa się wyrażenie zgody ustnie złożonej w obecności, co najmniej dwóch świadków), po wcześniejszym przekazaniu informacji dotyczących istoty, znaczenia, skutków i ryzyka związanego z badaniem klinicznym. Uczestnik badania klinicznego może w każdej chwili bez szkody dla siebie wycofać się z badania klinicznego (art. 37 b ust. 2 pkt. 2, art. 37f ustawy z dnia 6 września 2001 r. prawo farmaceutyczne).
  7. Pacjent ma prawo do wyrażenia sprzeciwu na pobranie po śmierci komórek, tkanek i narządów oraz cofnięcia tego sprzeciwu w każdym czasie. Sprzeciw wyraża się w formie: wpisu w centralnym rejestrze sprzeciwów na pobranie komórek, tkanek i narządów ze zwłok ludzkich, oświadczenia pisemnego zaopatrzonego we własnoręczny podpis, oświadczenia ustnego złożonego w obecności co najmniej dwóch świadków, pisemnie przez nich potwierdzonego (art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów).
  1. Prawo do poszanowania intymności i godności pacjenta
  1. Pacjent ma prawo do poszanowania intymności i godności w czasie udzielania mu świadczeń zdrowotnych (art. 20 ust. 1 upprpp, art. 36 ust.1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty).
  2. Pacjent ma prawo do umierania w spokoju i godności (art. 20 ust. 2 upprpp).
  3. Pacjent ma prawo do leczenia bólu. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych jest obowiązany podejmować działania polegające na określeniu stopnia natężenia bólu, leczeniu bólu oraz monitorowaniu skuteczności tego leczenia (art. 20a ust. 2 upprpp).
  4. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych może być obecna przy pacjencie osoba bliska. Osoba wykonująca zawód medyczny, udzielająca świadczeń zdrowotnych pacjentowi może odmówić obecności osoby bliskiej przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w przypadku istnienia prawdopodobieństwa wystąpienia zagrożenia epidemicznego lub ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjenta. Odmowę lekarz odnotowuje w dokumentacji medycznej (art. 21 ust.1 i 2 upprpp).

VII. Prawo pacjenta do dokumentacji medycznej

  1. Pacjent ma prawo do dostępu do dokumentacji medycznej na jego wniosek, jego przedstawiciela ustawowego lub osoby przez niego upoważnionej, w formie m.in.: wglądu w siedzibie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych lub poprzez sporządzenie jej wyciągów, odpisów, kopii, wydruku, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, na informatycznym nośniku danych, przez wydanie oryginału za potwierdzeniem odbioru i z zastrzeżeniem zwrotu po wykorzystaniu. Po śmierci pacjenta dokumentacja medyczna jest udostępniana osobie upoważnionej przez pacjenta za życia lub osobie, która w chwili zgonu pacjenta była jego przedstawicielem ustawowym. Dokumentacja medyczna jest udostępniana także osobie bliskiej, chyba że udostępnieniu sprzeciwi się inna osoba bliska lub sprzeciwił się temu pacjent za życia. (art. 23 ust.1, art. 26 ust. 1 i ust. 2, art. 27, art. 28 ust. 1 upprpp).
  2. Za udostępnienie dokumentacji medycznej w sposób określony w ust. 1 podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych może pobierać opłatę. Opłaty nie pobiera się w przypadku udostępnienia dokumentacji medycznej pacjentowi albo jego przedstawicielowi ustawowemu po raz pierwszy w żądanym zakresie (art. 28 ust. 1 i 2a upprpp.)
  3. Pacjent ma prawo do ochrony danych zawartych w dokumentacji medycznej oraz innych danych związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych.

VIII. Prawo pacjenta do zgłoszenia sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza

Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy mają prawo wnieść sprzeciw wobec opinii albo orzeczenia lekarza, jeżeli opinia albo orzeczenie ma wpływ na prawa lub obowiązki pacjenta wynikające z obowiązujących przepisów prawa. Szczegółowy tryb postępowania przy wniesieniu sprzeciwu określa art. 31 i 32 ust.1 upprpp.

  1. Prawo pacjenta do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego
  1. Pacjent przebywający w podmiocie leczniczym wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej ma prawo do kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami lub do odmowy tego kontaktu (art. 33 ust.1 i 2 upprpp).
  2. Pacjent ma prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej, przez którą, należy rozumieć opiekę, która nie polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w tym także opiekę sprawowaną nad pacjentem małoletnim albo posiadającym orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz nad pacjentką w warunkach ciąży, porodu i połogu. Koszty realizacji prawa do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej ponosi pacjent (art. 34 ust.1 i 2, art. 35 ust. 1 upprpp).
  3. Pacjent małoletni lub posiadający orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, ma prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej w postaci prawa do pobytu wraz z nim przedstawiciela ustawowego albo opiekuna faktycznego. Pacjent małoletni lub posiadający orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności nie ponosi kosztów pobytu w podmiocie leczniczym wraz z nim przedstawiciela ustawowego albo opiekuna faktycznego (art. 34 ust.3, art. 35 ust. 4 upprpp).
  1. Prawo pacjenta do opieki duszpasterskiej

Pacjent przebywający w podmiocie leczniczym wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej ma prawo do opieki duszpasterskiej. W sytuacji pogorszenia się stanu zdrowia lub zagrożenia życia, podmiot leczniczy jest obowiązany umożliwić pacjentowi kontakt z duchownym jego wyznania (art. 36 i art. 37 upprpp).

  1. Prawo pacjenta do przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie

Pacjent ma prawo do przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej (art. 39 upprpp).

XII. Ponadto pacjent ma prawo do:

  1. Wskazania osoby lub instytucji, którą podmiot leczniczy wykonujący działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne obowiązany jest niezwłocznie powiadomić w razie pogorszenia się stanu zdrowia pacjenta powodującego zagrożenie życia lub w razie śmierci pacjenta (art. 28 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej).
  2. Wypisania ze szpitala, gdy stan zdrowia pacjenta nie wymaga dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne. Wypisania na własne żądanie lub na żądanie przedstawiciela ustawowego - w takiej sytuacji pacjent lub przedstawiciel ustawowy pacjenta, ma prawo do informacji o możliwych następstwach zaprzestania leczenia w szpitalu. Pacjent wypisujący się ze szpitala na własne żądanie składa pisemne oświadczenie o wypisaniu na własne żądanie. Zdanie poprzednie stosuje się odpowiednio do przedstawiciela ustawowego pacjenta. Przy wypisie pacjent ma prawo do otrzymania dwóch egzemplarzy Karty informacyjnej z leczenia szpitalnego z podaniem rozpoznania w języku polskim (art. 29 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, §24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania).
  3. Wyrażenia osobiście lub przez przedstawiciela ustawowego sprzeciwu na wykonanie sekcji zwłok (art. 31 ust. 2 z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej).

INFORMACJA O PRAWACH DZIECKA W TRAKCIE UDZIELANIA ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH

JAKO PACJENT PONIŻEJ 18 ROKU ŻYCIA MASZ PRAWO DO:

  1. Jeżeli jesteś małoletnim powyżej lat szesnastu lekarz ma obowiązek udzielić Ci przystępnej informacji o Twoim stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia. Ponadto masz prawo do wyrażenia swojego zdania w tym zakresie oraz do wyrażenia zgody na udzielenie powyższych informacji innym osobom (art. 9 ust. 2 i ust. 3 i ust 5 upprpp, art.31 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty).
  2. Jeżeli jesteś małoletnim poniżej lat szesnastu masz prawo do uzyskania od lekarza informacji o Twoim stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia, w zakresie i formie potrzebnej do prawidłowego przebiegu procesu diagnostycznego lub terapeutycznego (art. 9 ust. 7 upprpp).
  3. Jeżeli jesteś małoletnim powyżej lat szesnastu masz prawo do uzyskania od pielęgniarki, położnej przystępnej informacji o swojej pielęgnacji i zabiegach pielęgnacyjnych. Przedmiotowe prawo przysługuje również Twojemu przedstawicielowi ustawowemu (art. 9 ust. 8 upprpp).
  4. Jeżeli jesteś małoletnim powyżej lat szesnastu wymagana jest również (obok zgody Twojego przedstawiciela ustawowego) Twoja zgoda na wykonanie badania lub udzielenie innego świadczenia zdrowotnego. W przypadku zastosowania zabiegu operacyjnego albo metody leczenia lub diagnostyki stwarzającej podwyższone ryzyko dla Ciebie jest wymagana również (obok zgody Twojego przedstawiciela ustawowego) Twoja zgoda w formie PISEMNEJ (art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 3 upprpp, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty).
  5. Jeżeli jesteś małoletnim powyżej lat szesnastu, masz prawo do wyrażenia zgody na przeprowadzenie badania lub udzielenie innych świadczeń zdrowotnych przez lekarza. Prawo do przedmiotowej zgody ma także przedstawiciel ustawowy pacjenta małoletniego, całkowicie ubezwłasnowolnionego lub niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody. W przypadku braku przedstawiciela ustawowego prawo to, w odniesieniu do badania, może wykonać opiekun faktyczny (art. 17 ust. 1 i ust. 2 upprpp).
  6. Jeżeli jesteś małoletnim powyżej lat szesnastu, osobą ubezwłasnowolnioną albo pacjentem chorym psychicznie lub upośledzonym umysłowo, lecz dysponujesz dostatecznym rozeznaniem masz prawo do wyrażenia sprzeciwu co do udzielenia świadczenia zdrowotnego, pomimo zgody przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego. W takim przypadku wymagane jest zezwolenie sądu opiekuńczego (art. 17 ust. 3 upprpp).
  7. Jeżeli jesteś małoletnim powyżej lat szesnastu, masz prawo do wyrażenia sprzeciwu na pobranie po śmierci komórek, tkanek i narządów (art. 5 ust 3 ustany z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów).
  8. Jeżeli jesteś małoletnim i ukończyłeś szesnasty rok życia lub nie ukończyłeś szesnastego roku życia i jesteś w stanie z rozeznaniem wypowiedzieć opinię w sprawie swego uczestnictwa w eksperymencie medycznym lub badaniu klinicznym (po poinformowaniu Cię o istocie, znaczeniu, skutkach i ryzyku tego badania), konieczne jest wyrażenie w formie pisemnej Twojej świadomej zgody na udział w powyższych obok zgody Twojego przedstawiciela ustawowego (art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, art. 37 b ust.2 pkt 4 i art. 37 h ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. prawo farmaceutyczne).
  9. Wyrażenia w każdej chwili cofnięcia zgody na udział w badaniu klinicznym lub eksperymencie medycznym bądź wycofania się w każdej chwili z tego badania lub eksperymentu (art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza ï lekarza dentysty; art. 37h ust. 1 pkt 3 i art. 37 b ust 2 pkt 2 z dnia 6 września 2001 r. prawo farmaceutyczne).
  10. Tego, aby w celu zminimalizowania bólu i dyskomfortu w trakcie trwania badania klinicznego zapewniono Tobie udział w przedmiotowym badaniu personelu posiadającego wiedzę i umiejętności w zakresie postępowania z małoletnimi oraz zastosowania metod służących minimalizacji dyskomfortu związanego z wykonywanym badaniem (§ 23 pkt 1 i pkt. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobu prowadzenia badań klinicznych z udziałem małoletnich).
  11. Jeżeli jesteś małoletnim powyżej lat trzynastu masz prawo do wyrażenia zgody na pobranie od Ciebie szpiku na rzecz Twojego rodzeństwa, jeżeli nie spowoduje to dającego się przewidzieć upośledzenia sprawności Twojego organizmu (art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów).
  12. Jeżeli jesteś małoletnim powyżej lat szesnastu masz prawo do złożenia wniosku do sądu opiekuńczego właściwego ze względu na miejsce Twojego zamieszkania o zgodę na pobranie od Ciebie szpiku lub komórek krwiotwórczych krwi obwodowej w sytuacji gdy ma miejsce bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia Twojego rodzeństwa (art. 12 ust.4 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów).
  13. Jeżeli jesteś małoletnim powyżej lat szesnastu i jesteś zdolny do wyrażania zgody wymagana jest również Twoja zgoda na przyjęcie do szpitala psychiatrycznego (art. 22 ust.4 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego).